Op zaterdag- en zondagmiddag 28 en 29 maart was het een drukte van belang in het Kekerdomse Kulturhus. Meer dan tweehonderd mensen kwamen kijken naar oude dorpsfoto’s en haalden herinnering op aan het dorpsleven in vroeger tijd. Hele families tegelijk, sommigen lang geleden al verhuisd naar elders, kwamen zich laven aan warme jeugdherinneringen. De geboortegrond zit kennelijk diep verankerd in een mens. Hoe ouder je wordt hoe fijner en smeuïger die oude herinneringen, zo vertelde menigeen. En er was veel om over na te praten.
Foto’s van schilderachtige dijkhuisjes, die al lang niet meer bestaan, foto’s van het vroegere verenigingsleven en dorpsactiviteiten. Maar ook verhalen over de vroegere bewoners en de armoe die aan de huizen af te lezen viel. Geld was er toen nauwelijks, maar de mensen waren vindingrijk en zelfredzaam. Er moest hard gewerkt worden voor een schamel inkomen en de moeders hadden de handen vol aan het grote huisgezin. Naast het drukke werk, moest men nog menig uur ploeteren in de moestuin, anders was er geen eten op de plank. Die herinneringen riepen een diep ontzag op. Maar een paneel verder klonk weer vrolijk gelach over de bijnamen van de vroegere bewoners, want bijnamen waren vroeger alom.
Kekerdom telde ooit tientallen dijkwoningen die in de jaren 60 en 70 vrijwel allemaal zijn gesloopt. Ze zaten in de dijk in de weg, aldus Rijkswaterstaat, maar in het geheugen van de oude generatie leven ze krachtig voort. Hoe jammer toch dat die kenmerkende oude panden moesten verdwijnen, terwijl met de moderne dijkverzwaringstechnieken die sloop helemaal niet nodig was geweest. De ziel van het dorp is er deels mee weg geamputeerd, aldus sommige hartstochtelijke verhalenvertellers.
De werkgroep Archief Kekerdom heeft zich tot doel gesteld oude dorpsfoto’s te bewaren en toegankelijk te maken voor de nieuwe generaties. Uit diverse oude familiealbums zijn intussen al honderden foto’s gescand. Voor de expositie van afgelopen weekend selecteerde de werkgroep 120 aansprekende foto’s, die een mooi overzicht geven van oud Kekerdom. Op beide middagen werd de expositie voorafgegaan door een presentatie van Erik Nielen over de dorpshistorie. Op de drukbezochte zondagmiddag zorgde fanfare UNA voor extra sfeer met een vrolijke potpourri. De overweldigende belangstelling uit het dorp toont wel aan dat het verleden niet dood is, maar juist zorgt voor verbinding in de dorpsgemeenschap.
