Het zijn bewogen maanden geweest in politiek Berg en Dal. Vier jaar lang hebben de leden van de gemeenteraad en het college hun best gedaan om de gemeente zo goed mogelijk te besturen. Op 18 maart hebben onze inwoners via de stembus laten weten hoe ze die inzet hebben gewaardeerd én aan wie ze de komende periode hun vertrouwen geven.
Zoals altijd zijn er winnaars en verliezers, dat kan niet anders. Alle politieke partijen evalueren dezer dagen hun succes of juist het uitblijven daarvan. Een moeilijk werkje. Is zetelwinst een beloning voor gebleken voortreffelijkheid en verlies juist een gebrek daaraan? Of is het misschien een kwestie van een meer of minder succesvolle presentatie op sociale media? Is er een brandende actuele kwestie waarin je je hebt onderscheiden, of zit de landelijke partij waartoe je behoort toevallig net wel of niet in de lift? Je kunt uren zoet zijn met de zoektocht naar het ‘waarom’ achter de uitslagen. Maar zelfs als we die factoren op een rij zetten, blijft het trekken van conclusies bepaald geen exacte wetenschap.
Daarbij komt dat uit onderzoek keer op keer blijkt dat ons kiezen helemaal niet zo’n rationeel proces is als we zelf wel denken. In plaats van het zakelijk tegen elkaar afwegen van de inhoud van de verschillende verkiezingsprogramma’s, wordt de keuze veel vaker gemaakt op basis van emotionele en psychologische motieven. Toch maakt die relativering reflectie niet minder waardevol; het helpt om toekomstige valkuilen te vermijden en successen beter te benutten. Naast het zoeken naar verklaringen mag er wat mij betreft ook een open oog zijn voor de mensen achter de cijfers. Achter elk van de nummers op een kieslijst schuilt immers ook een persoon. Een inwoner van één van onze dorpen op wie de uitslag een grote impact heeft, of deze nu zijn of haar plekje in de raadzaal verliest of juist mag innemen.
Ik voel mee met raadsleden die ik altijd hard heb zien lopen voor de gemeenschap of die waardevolle bijdragen hebben geleverd aan de soms moeilijke raadsdiscussies. Maar die ondanks al die ontelbare uren inzet tòch hun zetel kwijtraken en daardoor aangedaan zijn. Net zozeer ben ik blij voor de mensen die wél verder mogen bouwen aan wat ze goed en belangrijk vinden voor onze dorpen. En ik geniet van het enthousiasme van de nieuw gekozen raadsleden, die vol ideeën en bruisend van energie popelen om te beginnen.
Bij de wethouders maak ik de persoonlijke impact van de verkiezingen nog meer van nabij mee. Dat zijn immers de collega’s met wie ik dagelijks intensief samenwerk. Voor hen is de gemeentepolitiek geen nevenfunctie, maar een baan waar ze hele dagen en vele avonden en weekenden mee bezig zijn. Het is niet niets als dat ineens weg zou kunnen vallen. En ook heel wat om als aspirant-wethouder naar uit te kijken.
In die grote betrokkenheid en tomeloze inzet van raadsleden en wethouders zie ik de kracht van onze politieke cultuur in Berg en Dal terug. Ik kijk terug op een periode waarin gemeenteraad en college elkaar met respect en waardering tegemoet zijn getreden. De energie ging niet verloren in gekibbel en gedoe, en dat is in steeds meer gemeenten helaas wel anders. Zo mogen we de nieuwe bestuursperiode in: met dankbaarheid voor wat was en met vertrouwen in wat komt. We gaan er samen wat van maken!
Mark Slinkman
Burgemeester van Berg en Dal
m.slinkman@bergendal.nl
