De periode van Kerst en Nieuwjaar is bij uitstek de periode voor gezelligheid en familiebezoek.
Sommigen zien daarnaar uit, sommigen zien er tegenop. Maar uiteindelijk hebben wij de keuzemogelijkheid om wel of niet te gaan.
Veel mensen hebben die keuze niet. Zoals de meeste Oekraïense ontheemden in Nederland. Voor degenen die het eerste moesten vluchten, wordt dit de 4e kerst in Nederland. En in februari al het 4e jaar in een opvangcentrum.
Dat geldt ook voor een van de jeugdige bezorgsters van de Rozet. Zij vluchtte in februari 2022 hals over kop samen met haar moeder en zusje toen Russische troepen de stad omsingelden en de flat naast hun al door een raket werd getroffen. Ternauwernood passeerden zij een brug naar de vrijheid, die kort na hun oversteek onder beschieting kwam.
Via Polen belandden zij, dankzij 2 Nederlandse politiemensen, in Nederland en uiteindelijk in de opvang in Groesbeek. Hier leeft zij samen met haar moeder op een kleine kamer en delen de keuken, douches en toiletten met een gang vol andere Oekraïense vluchtelingen.
Inmiddels heeft zij met succes haar lagere school afgemaakt en is dit jaar begonnen op de middelbare school NSG in Nijmegen. Ze begint het Nederlands al aardig onder de knie te krijgen en heeft het erg naar haar zin op de NSG. Ze wil later het liefst dokter of tandarts worden. Of iets anders waarbij zij mensen kan helpen. Gevraagd naar wat zij het liefste zou willen met kerst, levert het antwoord “een eigen kamer….” Begrijpelijk als je als meisje in februari zoiets al 4 jaar niet meer hebt gehad. En je huiswerk zittend moet doen op bed of in een kleine ruimte in de opvang.
Het is helaas een niet makkelijk te realiseren wens. In tegenstelling tot veel andere vluchtelingen hebben Oekraïense vluchtelingen geen recht op toewijzing van een woning. En het vinden van een betaalbare kleine woonruimte blijkt een bijna onmogelijke opgave voor haar moeder. Ze moeten helaas opnieuw afwachten wat het nieuwe jaar hun brengt….
Dit verhaal is geen roep om aandacht of aanklacht tegen iets, maar bedoeld als stille spiegel…
Voor ons deze kerst, wanneer we ons misschien verliezen in kleine ergernissen. Of als we voor de keuze staan om, met zin of tegenzin, naar onze familie te gaan. Of als wij na het kerstdiner in ons eigen bed stappen. En te realiseren dat anderen soms dromen van iets wat wij vanzelfsprekend vinden…
De Glühweinfilosoof
