Zonder aanvankelijk echt te kijken, hoor ik op de achtergrond de muziek van een tv-programma. De weekendpuzzel van de Volkskrant kost me de nodige moeite en omdat die toch niet echt wil vlotten, word ik nieuwsgierig naar de muziek en ga mee kijken.
Een internationaal blazersensemble en een paar acteurs brengen het scheppingsverhaal uit de bijbel tot leven.
Een acteur leidt ons terug naar de eerste ochtend van de scheppingsweek: ‘Stel je voor: er was niets! Er was geen licht, geen lucht, geen water, geen aarde. Er was zelfs geen donker!’
In de zaal en op het podium is het muisstil en aardedonker. Maar dat kan natuurlijk niet te lang duren en een donderende paukenslag geeft aan dat er tempo moet worden gemaakt met de schepping.
Uren en dagen van scheppen rijgen zich daarna snel aanéén. Op de achtergrond voltrekt zich in het decor de schepping letterlijk in beeld. Prachtige natuurbeelden trekken onder een serene sterrenhemel aan het oog voorbij.
Intussen loopt een eenzame Adam zich in het paradijselijke bos stierlijk te vervelen. Het Blazersensemble doet z’n best, maar dat kan hem niet erg boeien.
Adam vraagt aan de schepper of Hij misschien iets aan de saaiheid kan doen. En na een korte denkpauze besluit Die om hem Eva als gezelschap te geven. Een besluit waarvan hij -tot op de dag van vandaag- spijt als haren op z’n hoofd moet hebben.
Want zie, intussen zijn we met meer dan 8 miljard afstammelingen en die doen allemaal samen hun uiterste best om Zijn sprookjesachtige schepping in rap tempo naar de Filistijnen te helpen.
Ook de blazers denken blijkbaar het hunne van die oplossing en produceren een kakofonie aan wanklanken en dissonanten. Maar ja, als je de baas bent van alles en je hebt net een nieuw speeltje bedacht, dan kun je niet meteen toegeven dat het misschien toch niet zo’n briljant idee was!
Een beetje mismoedig besluit ik om maar weer verder te gaan met de weekendpuzzel, want dit muzikale verhaal belooft zeker geen ‘happy end’ te krijgen.
Sagittarius
