Het is eigenlijk te warm om vandaag een column te schrijven. Zoals het voor bijna alles te warm is, behalve lekker zwemmen in diep en koel natuurwater.
De puzzel uit de ochtendkrant wil ook al helemaal niet vlotten. En de poging om een kwartiertje in de tuin te rommelen moet ik ook opgeven.
M’n dag wordt nog enigszins gered als mijn partner vraagt of ik even een paar boodschappen kan halen op de Einkaufsarena in Kranenburg. Zonder voorwaarden vooraf stem ik in, want mijn auto heeft een prima climate-control. Tijdens de rit kom ik – zoals verwacht – helemaal bij. De wereld ziet er ineens heel anders uit. Geen druk meer op m’n borst, geen zweetdruppels die van het voorhoofd in m’n ogen lopen en vooral plotseling weer een heldere geest. Geen wonder, want het temperatuurverschil met buiten is meer dan 20 graden! 17C binnen om 38C buiten!
Ik houd me strikt aan de verkeersregels om zodoende nog wat langer over de rit te kunnen doen. Veel Nederlanders vinden het blijkbaar te warm om vandaag in Duitsland te gaan tanken of boodschappen te doen. Het is heel rustig op de weg en de parkeerplaatsen bij de winkels zijn leger dan anders. Ik vind een plekje dicht bij de ingang van de super en raak zo snel van de ene frisse oase in de andere.
In de winkel houd ik het tropische tempo aan en doorkruis op m’n gemakje alle hoeken en gangen. En natuurlijk neem ik dingen mee die ik normaal voorbij loop. Maar onder deze omstandigheden wil ik niet te streng zijn voor mezelf. Een pak stracciatella-ijs, een doos gemengde magnums met pistache en chocola en een traytje tiramisu-toetjes vinden hun weg naar de winkelwagen. Niet verstandig, maar wel lekker!
Er is geen rij bij de kassa en buiten gekomen zet ik snel de boodschappenkrat in de achterbak, start de auto en ben binnen een paar minuten gekoeld en wel weer op de weg naar huis.
Thuis aangekomen, begint onverbiddelijk de strijd met de hitte opnieuw. Ik kan me wel voor m’n kop slaan! Had ik mijn eerdere plan om in het voorjaar airco in huis te laten installeren maar doorgezet! Dat had ons de ellende van doorwaakte nachten en benauwde avonden bespaard.
Maar omdat ik al jong geleerd heb dat ‘had ik maar…’ geen zinvolle of productieve reactie is, begin ik opgewekt weer aan deze column. En zeg nou zelf: een airco had misschien verlichting gebracht, maar nu heb ik tenminste een ‘warm’ onderwerp voor mijn column!
Sagittarius
