Zondag waren de verkiezingen in Hongarije en Orban is totaal afgeserveerd. Zijn opponent Magyar haalde een meerderheid van twee-derde. Misschien is dit een heel klein lichtpuntje in de duisternis die ons sinds een paar jaren dreigt te omgeven. Misschien…. meer durf ik er niet van te zeggen.
In de Perzische Golf hangen daarentegen donkere oorlogswolken. De vernietiging van de Perzische beschaving en een totale oorlog is nog niet van tafel. Trump is gek genoeg om een beperkte nucleaire optie in te zetten. Al in 2016 schreef ik dat hij waarschijnlijk de Allerhoogste nog eens de heerschappij zou betwisten. En hij is al begonnen om Diens plaatsvervanger op aarde (de paus van Rome) een ‘loser’ en een ‘linkse sympatisant’ te noemen.
Donkere wolken kunnen ook iets heel anders te weeg brengen. Zo schets ik een beeld waar ik zaterdagochtend zomaar getuige van mocht zijn.
Ik fiets in de Ooijpolder met uitzicht op de heuvelrug van het Rijk van Nijmegen. De bomen en struiken vertonen al een lichtelijk groene zweem, maar de Westerakker en andere open stukken in het bos lichten nog bruinig op in de glooiingen van de heuvels. Het is een bijzonder gezicht.
Er hangt een grote donkere wolk boven het vlakke land waar ik rijd, terwijl de heuvelrug in de verte in de volle zon ligt. Er zit daardoor echt diepte in het landschap met het felle zonlicht en de schaduwwerking van deze wolkenpartij. Het is als een kunstzinnige schildering.
Het dorp Beek ligt tegen de heuvels gevleid en de Ravenberg ziet eruit als op een tekening van Rien Poortvliet. Een eindje verder oostwaarts de kerktoren en daarnaast de Sterrenberg en de Vossenberg. De Jugendstilvilla van Das en Boom direct boven de Smorenhoek steekt in de zon mediterraan wit af tegen de Wylerberg. De Duivelsberg vormt de donkere afsluiting van het tafereel. Zo scherp heb ik het nog nooit gezien.
Om het beeld compleet te maken poseert een grote zilverreiger -ook heel erg wit- midden in het voor me gelegen weiland. Hoog boven me en nog slechts als een puntje zichtbaar jubelt de opstijgende veldleeuwerik zijn lied. Speciaal voor mij lijkt het wel. Het is een intens moment.
Helaas komt dan de zon van achter de donkere wolken tevoorschijn. En het bijzondere tafereel wordt ineens weer gewoon, al blijft ook dat natuurlijk zeer de moeite waard.
Wolkenluchten kunnen zo maar ineens het verschil maken! En we moeten blijven hopen dat dit ook op gaat voor de dreigende oorlogswolken om ons heen.
Sagittarius
