Ik heb me nooit meer zo verschrikkelijk middelbaar gevoeld als toen ik 49 jaar oud werd. Daarvóór was het nooit echt een item. Maar op deze verjaardag dag kreeg ik die verpletterende verjaarskaart met de tekst: ‘Nog één jaartje volhouden en je ziet Abraham!’ Het voelde als een slag onder de gordel. Want dát is –hoe dan ook– de definitieve dag dat je middelbaar bént, of je nou wilt of niet.
Natuurlijk had ik me best wel eens op een verloren moment afgevraagd in welke levensfase ik me bevond, maar de gedachte aan middelbaarheid viel tot dan toe steeds op een zeer onvruchtbare bodem. De één wordt op jonge leeftijd middelbaar, de ander wat later, dacht ik altijd.
Maar in de jaren na die 49e verjaardag begon ook bijna onvermijdelijk het buikje geleidelijk wat meer te bollen. Dat buikje in combinatie met de mollige lovehandles en de niet meer al te strak geprononceerde borstpartij, werden steeds ongunstiger geaccentueerd in mijn strakke fietspakje. En ik kon er uiteindelijk niet meer onder uit dat ik er echt uitzag als een ‘middle–aged man in lycra’ (MAMIL). Een benaming waar ik niet vrolijk van werd.
Toch kan dat psychologische tij ook zomaar ineens keren. Want, toen ik onlangs tijdens een mountainbiketocht even stopte op een bijzondere uitkijkplek boven bij het Canadese oorlogskerkhof in Groesbeek, kreeg ik gezelschap van een paar wandelende jonge dames. Heel duidelijk nog lang geen ‘middle aged women in lycra’ (MAWIL’s). Er ontstond spontaan een geanimeerd gesprek over de mooie omgeving en de mogelijkheden om hier te sporten en te ontspannen.
De dames vonden de heuvels en de steile bospaden lekker om te wandelen, maar te zwaar om zelf op de fiets te bedwingen. “Maar”, zei de leukste van het stel, “voor u als echte ‘middle–aged man in lycra’ is dat zo te zien geen enkel probleem!”
Kijk en op mijn leeftijd moet je blij zijn met elke positieve uiting van jongere generaties. Ik kreeg dan ook een blos van vreugde en trots op de wangen. Zelf deel ik me heimelijk namelijk sinds enige tijd in bij de ‘old men in lycra’ (OMIL’s), al weet ik zelf niet meer precies wanneer mijn middelbare periode nou is geëindigd. Maar het onverwachte compliment had in ieder geval tot gevolg dat ik mijn verdere tocht blij neuriënd aflegde en met twee vingers in de neus de steilste hellingen nam. Hierop doe ik het nog wel een tijdje!
Sagittarius
