Het bijzondere van Berg en Dal is dat onze gemeente zich moeilijk in één beeld laat vangen. Natuurlijk zijn wij een mooie plattelandsgemeente, met dorpen waar het goed wonen en werken is temidden van prachtige natuur. Maar we herbergen óók plekken en instellingen die een betekenis hebben die ver over onze gemeentegrenzen heen reikt. Onze jubilerende Sint Maartenskliniek bijvoorbeeld, of de Canadese erebegraafplaats aan de Zevenheuvelenweg. En natuurlijk Museumpark Orientalis, dat al meer dan een eeuw verhalen vertelt over religie en cultuur.
Tijdens een bijeenkomst daar mocht ik afgelopen week de ambassadeur van Oman begroeten. Hij hield een lezing over Oman en de Straat van Hormuz, oude handelsbetrekkingen en internationale samenwerking. Onderwerpen die je misschien eerder verwacht in Den Haag, Brussel of Genève dan in de Heilig Landstichting. Het Midden-Oosten is al eeuwenlang een kruispunt van beschavingen; door de oorlog tussen Amerika en Oman’s buurland Iran staat de regio ook nu in het centrum van de wereldpolitiek. Wat daar gebeurt raakt ons direct: ontwikkelingen in de strijd bepalen de prijzen die wij een dag later aan de benzinepomp betalen. Zo wordt zichtbaar hoe verweven onze wereld inmiddels is geraakt.
Een goed moment én een goed onderwerp voor deze lezing dus, die ook nog eens naadloos aansloot bij de huidige tentoonstelling Schatten van de Oude Wereld. Een expositie die duidelijk maakt dat handel nooit alleen over goederen gaat. Achter koffie, wierook, koper, zijde en zout gaan verhalen schuil over culturen, religie, macht en wederzijdse beïnvloeding. De tijden veranderen. Waar vroeger karavanen met kamelen door de woestijn trokken varen tegenwoordig enorme containerschepen de wereld rond. Maar de onderliggende werkelijkheid is dezelfde gebleven: mensen en samenlevingen die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
De tentoonstelling laat zien dat vragen over internationale afhankelijkheid, duurzaamheid, ongelijkheid en mondiale verbondenheid helemaal niet nieuw zijn, maar al eeuwenlang onderdeel zijn van onze gezamenlijke historie. De lezing van de Omaanse ambassadeur trok die geschiedenis vervolgens mooi door naar het heden.
Wat ik goed vind van de koers van Orientalis onder directeur Sietse Jager, is dat vanuit geschiedenis en erfgoed het gesprek steeds opnieuw verbonden wordt met de actualiteit. Nadrukkelijk niet door mee te bewegen met de waan van de dag, maar juist door rust en verdieping te zoeken. Door bezoekers uit te nodigen verder te kijken dan het volgende nieuwsbericht of de meest recente verontwaardiging op sociale media.
Misschien is dat uiteindelijk ook de waarde van ontmoetingen als de lezing van de ambassadeur. Dat zij onderstrepen hoe we ook in een gemeente aan de rand van Nederland onderdeel zijn van de grotere bewegingen in de wereld. Daarnaast, of nee, daarenboven stemt het mij altijd hoopvol als een zaal vol mensen samen wil komen om van gedachten te wisselen en naar elkaar te luisteren. Wanneer mensen elkaar niet ontmoeten om gelijk te krijgen, maar om elkaar te begrijpen. Als het minder gaat om het geven en krijgen van antwoorden, dan om het levend houden van het gesprek. Mooi om met deze ervaring de week te mogen afsluiten!
Mark Slinkman
Burgemeester van Berg en Dal
m.slinkman@bergendal.nl
