De afgelopen weken veel nagedacht over de politiek in Nederland.
Het was het gesprek van de dag en dan nu gelijk weer het wantrouwen in de nieuwe samenstelling…kan hier überhaupt iets “vruchtbaars” uitkomen? Blijf me verwonderen over het wantrouwen van mensen….
Ook verbaas ik me toch telkens over de mening van mensen om me heen. Kan erg verrassend zijn en zet me aan het denken.
Het dorp, vrienden…politiek op kleine schaal…als je al ziet wat hierin de verschillen zijn en hoe bruut soms de opmerkingen…echt.. en dan hebben we het over de kleuterschool binnen het kabinet..luisteren naar wat de ander precies zegt is zooooo lastig… en bijzonder hoe we vrijheid van meningsuiting hoog hebben staan maar o wee als de ander een andere mening heeft 😉
Dan twijfel ik of ik moet gniffelen, ontploffen of huilen en ik keer maar even in mezelf en denk aan het oude gezegde..de beste stuurlui staan aan wal…. En ik kan alleen maar denken hoe dan?? Wanneer wordt deze vicieuze cirkel nou eens doorbroken? Schoenmaker blijf bij je leest….
Vrede komt met compromissen niet met doordrukken.. ligt aan vertrouwen hebben…
Hebben we niet toch één gemeenschappelijk doel: Worldpeace ♥?
