51 kilometer hardlopen en 3 kilometer klimmen. Voor hematoloog Suzanne van Dorp is de Eiger Trail door de Zwitserse Alpen geen gewone sportieve uitdaging. Zij komt in actie voor haar patiënten met agressieve lymfeklierkanker. Behandelingen kunnen levens redden, maar niet iedereen heeft het geluk dat de behandeling aanslaat. Juist daarom trekt Suzanne haar hardloopschoenen aan om aan deze loodzware bergtocht te beginnen.
‘Ik zie dagelijks hoe ingrijpend bloedkanker is voor patiënten en hun families. Als hematoloog en onderzoeker zet ik mij met hart en ziel in voor innovatieve therapieën die levens kunnen redden’, vertelt Suzanne. ‘Wetenschappelijk onderzoek kost tijd, geld en doorzettingsvermogen. Daarom ga ik zelf tot het uiterste: 51 kilometer hardlopen en 3 kilometer klimmen door de Zwitserse Alpen tijdens de Eigertrail. Ik heb 13 uur de tijd om deze zware tocht te volbrengen. Patiënten maken elke dag een zware tocht. Met deze uitdaging wil ik laten zien dat we samen bergen kunnen verzetten.’
Wat is CAR-T-celtherapie?
Het geld dat Suzanne ophaalt, gaat naar onderzoek naar CAR-T-celtherapie bij agressieve lymfeklierkanker. Bij deze behandeling gebruiken artsen afweercellen van de patiënt zelf. Die cellen worden uit het bloed gehaald en in een laboratorium aangepast. Daarna krijgen ze als het ware extra gereedschap mee om kankercellen beter te herkennen en aan te vallen. ‘Die cellen moeten in het lichaam eerst kunnen groeien’, legt Suzanne uit. ‘Daarom maken we het eigen afweersysteem tijdelijk minder actief. Anders ruimt het lichaam de CAR-T-cellen meteen weer op.’
Dat klinkt logisch. Maar het heeft ook een nadeel. Als het afweersysteem tijdelijk zwakker is, krijgen virussen en bacteriën meer kans en kunnen patiënten infecties krijgen.
Waarom herstelt de een beter dan de ander?
Na CAR-T-celtherapie gaat het bij sommige patiënten goed. De lymfeklierkanker verdwijnt en hun afweer herstelt voldoende. Andere patiënten krijgen wél veel infecties. En bij weer anderen komt de ziekte terug. Waarom dat verschil er is, weten onderzoekers nog niet goed genoeg. ‘We willen heel precies kijken wat er na de behandeling in het afweersysteem gebeurt’, zegt Suzanne. ‘Waarom werkt het bij de ene patiënt wel goed, en bij de andere niet? Als we dat beter begrijpen, kunnen we de behandeling ook beter maken.’ Het doel is duidelijk: meer patiënten helpen genezen, met minder complicaties.
Behandeling stopt niet als iemand naar huis gaat
Wie een zware kankerbehandeling krijgt, is niet ineens klaar zodra de opname voorbij is. Veel patiënten moeten lang voorzichtig leven. Grote groepen mensen, concerten of feestjes zijn vaak geen goed idee. ‘De impact duurt veel langer dan alleen de behandeling zelf’, zegt Suzanne. ‘Ook de conditie van mensen is vaak enorm aangetast. Deze moet langzaam weer worden opgebouwd. En soms wordt het nooit meer helemaal zoals vroeger.’
Voor meer informatie over de actie van Suzanne, kijk op: https://radboudoncologiefonds.voorradboudfonds.nl/fundraisers/suzanne-van-dorp-2.
