Ikonen in het dorp…Je kent ze wel de mensen die in het straatbeeld van het dorp of de stad horen.
Veel mensen kennen ze bij naam, soms een bijnaam maar als je ze omschrijft kent eigenlijk iedereen ze wel.
Die mensen waarvan je na een tijdje als ze overleden zijn denkt…goh die heb ik al lang niet meer gezien… je mist ze gewoon op straat.
En wat maakt ze nou zo herkenbaar?? Gewoon dat ze er zijn, het is vertrouwd, constant. Aardig of niet aardig, mooi of wat minder “mooi”, spraakzaam of juist stil, grijs muisje of juist excentriek…. Grappig toch dat in een tijd van overal een medaille aan hangen…. je toch niet altijd een prestatie neer hoeft te zetten om herinnerd te worden…
Gewoon …gewoon.. (grappig woord eigenllijk… : )
