Een opzienbarende kop in De Gelderlander van 14 januari: “Bewoners moeten hun vakantiehuis uit: Berg en Dal opent frontale aanval op illegaal verblijf”. Je zult maar in een vakantiewoning zijn beland na een echtscheiding, chronische ziekte of door schulden. Dan lees je in de krant dat je gemeente óók nog eens de frontale aanval op je opent. Dat hakt er wel in.
Waarom zou Berg en Dal dat eigenlijk doen, de frontale aanval openen op de eigen inwoners? Dat klinkt nogal heftig en moeilijk voor te stellen. Hoeft niet: het is zachtgebakken kullekoek! Hoe de gemeente wèl met kwetsbare parkbewoners om wil gaan staat gek genoeg in het artikel zelf netjes vermeld. Ook verder is op de inhoud van het stuk nog helemaal niet zoveel aan te merken. Nee, het venijn zit in de misleidende kop die boven het stuk is geplaatst. Zo werkt de commercie. Het is de bedoeling dat u denkt dat er heel wat verschrikkelijks aan de hand is, en snel op het artikel ‘clickt’. Dat levert dan advertentiegeld op en daar brandt de redactiekachel van.
Op de website sta ik boven de krantenkop breed lachend op de foto. Ik zet de mensen niet alleen op straat, maar beleef daar kennelijk ook nog eens groot plezier aan. Ik schrok ervan. Wat wil de krant hiermee overbrengen? Bedreiging en intimidatie van lokale bestuurders is een al jaren groeiend probleem. Jaren geleden ben ik na een ernstige bedreiging eens een weeklang door de veiligheidsdiensten ondergebracht in een Limburgs safehouse. Wat mij betreft blijft het bij deze ene ervaring en ik wil het mijn raadsleden en wethouders graag helemaal besparen. Is dit nu bewust polariseren? Laakbare nonchalance? Ik weet het niet.
En dat is het volgende probleem. Als ik de krant heb gelezen wil ik wèl weten hoe het echt zit. Het internet wordt overspoeld met nepnieuws. Dat heeft tot gevolg dat bijvoorbeeld de vaccinatiegraad al jaren daalt en mensen overlijden doordat ze zich overgeven aan kwakzalverij. Inmiddels loopt ook onze democratische gezondheid behoorlijk gevaar. Het democratisch-politieke proces staat of valt met de beschikbaarheid van betrouwbare informatie. De serieuze media hebben de taak ‘de macht te controleren’. Ik kan net zo goed tegen kritiek als u en de buurvrouw, maar die controle is goed en in een democratie van vitaal belang. Echter: als artikelen structureel worden ‘opgeleukt’ met sensationele koppen en suggestieve interpretaties, en daarachter ook nog eens financieel gewin schuilt, wat blijft er dan van die controle over?
Ingrijpen op een recreatiepark is niet eenvoudig. We willen onze parken inzetten waarvoor ze bedoeld zijn. Ontzettend belangrijk voor o.a. horecaondernemers en werknemers in een toeristisch dorp. Maar er zitten ook moeilijke kanten aan. Werkgevers moeten zelf verantwoordelijkheid gaan nemen voor de huisvesting van hun buitenlandse werknemers. Parkeigenaren moeten de bakens verzetten: toeristen stellen immers hogere eisen aan huisjes en leveren minder rendement op dan arbeidsmigranten. Permanente bewoners in een kwetsbare positie moeten zich oriënteren op verhuizing naar een gewone woonwijk, iets wat ze om allerlei goede redenen niet eerder is gelukt. Allemaal dringende woonwensen in een tijdperk van grote woningnood.
Toch willen we de stap maken naar wonen in wijken en recreëren op parken. Gaan we als gemeente alleen handhaven? Nee. We zijn enerzijds streng en duidelijk over het doel. Anderzijds gaan we niet tegenover maar nààst mensen staan en actief meedenken over oplossingen. Zodat het goed wonen en werken is voor iedereen in onze gemeenschap. Journalistieke verslaglegging kan aan dit proces een positieve bijdrage leveren. Of niet, dat kan ook…
Mark Slinkman
Burgemeester van Berg en Dal
m.slinkman@bergendal.nl
