Het is de elfde keer dat ik als burgemeester het carnavalsfeest in Berg en Dal mee mag maken: ook dit jaar weer één groot feest in onze dorpen! Vrijdags vóór de sleuteloverdracht maak ik traditiegetrouw een rondgang langs de wagenbouwers in de polder. Daags erna volgt een tocht door Groesbeek. Het is prachtig om dan een sneak preview te krijgen van wat de optochten dat jaar te bieden hebben. Soms is het een kwestie van de laatste loodjes, maar vaker moet er nog met man en macht gewerkt worden. Het onderschatten van de hoeveelheid werk lijkt óók bij de traditie te horen.
Juist zo’n wagen in staat van wording geeft je een idee van de enorme hoeveelheid creativiteit en technisch vernuft die in combinatie met vele honderden manuren tot een originele wagen leiden. Het liefst natuurlijk met een vette knipoog naar de dorpsactualiteit. Belangrijker nog dan het resultaat is misschien wel de weg ernaar toe. Want hoe bijzonder is die weg in een tijd waarin we ons terecht steeds meer zorgen maken over vereenzaming. En dan te zien hoe grote vriendengroepen vanaf de zomer wekelijks in schuren en nissenhutten samenkomen, maandenlang bouwen en dat niet zelden tientallen jaren volhouden.
Hetzelfde geldt voor het Gruusbeks Schlagerfestival. Zo vanzelfsprekend dat je haast vergeet hoe uniek het is dat elk jaar weer tientallen groepen een schlager in het eigen dialect maken, compleet met choreografie, kostuums en decor. Er zijn weinig zaken die zo effectief verenigen als samen muziek maken en zingen!
Het is heerlijk om samen druk te zijn. Dat geldt natuurlijk bij uitstek voor de prinsen en prinsessen met hun uitgebreide hofstoeten. Zij vormen het feestelijk front tijdens het carnaval, zowel in de feesttent als op scholen en in zorginstellingen. Maar denk ook eens aan al de bedrijven met een groot gemeenschapshart. Zonder hun bijdrage in materialen, gereedschappen, financiën en bouwruimte is het feest óók niet mogelijk. Tel daar nog eens al die vrijwilligers bij op die op- en afbouwen, vervoeren, organiseren, schoonmaken of op wat voor wijze dan ook hun stille krachten geven.
Ook zonder zo’n actieve rol voegt lekker mee hossen iets toe. Wat zijn we door het jaar heen allemaal druk met het combineren van de drukte van werk, de overvolle gezinsagenda, een beetje sporten en al het andere dat wijzelf en anderen op ons bordje leggen. Het carnavalsfeest zet die dagelijkse orde eens grondig op z’n kop. Goed zo! Ineens is er tijd om ook die grotere sociale kring weer eens te spreken. Neven en nichten, oude bekenden, de overburen of een klasgenoot van de middelbare school. Gedeelde gezellige uren die je bijblijven en elk jaar weer naar het carnavalsfeest doen verlangen.
Het duurt allemaal maar enkele dagen en dan beginnen op Aswoensdag de vasten al. Met alle gezelligheid nog vers in het geheugen volgt een tijd van stilstaan en nadenken over wat je ècht belangrijk vindt. Alle kans dat dat meer met samenzijn en verbondenheid dan met vergaderen te maken heeft…
Mark Slinkman
Burgemeester van Berg en Dal
m.slinkman@bergendal.nl
