De Rozet interviewde de lijsttrekkers van de zes politieke partijen die meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen in Berg en Dal. Wie of wat zijn de lijsttrekkers in het dagelijks leven? Hieronder leest u meer over Erik Weijers van Kernachtig Groesbeek.
We spreken Erik op zijn werkkamer in het Gemeentehuis. Aan de wand hangt kleurige kunst in moderne stijl. Op de bezoekerstafel staan twee gestileerde duiven, zegt dat iets over de persoon achter de wethouder?
Kun je ons iets over jezelf vertellen?
Ja natuurlijk! Ik ben geboren en getogen in Groesbeek. Ik ben getrouwd, heb twee kinderen, een ervan woont nog thuis. Ik ben opgeleid in de logistiek en heb, voordat ik de politiek in ging, jaren in de logistiek gewerkt. Daarna ben ik tien jaar docent geweest op het ROC in Doetinchem, wethouder geworden en toen die termijn afliep weer teruggegaan naar het ROC, niet als docent maar in het managementteam.
In 2005 kreeg ik de vraag of ik lid wilde worden van V.O.L.G. Tot dat moment deed ik niets in de politiek en de lokale politiek interesseerde me weinig. Maar nadat ik hiervoor gevraagd was vond ik het steeds leuker om me in de lokale aangelegenheden te verdiepen. Als beginnend raadslid heb ik veel te danken gehad aan onze oud-fractievoorzitter Sjef Reichgelt, die mij de eerste jaren op sleeptouw heeft genomen. Hij is altijd een vriend en politiek klankbord voor me gebleven en voor mij is zijn recente overlijden een groot verlies. In 2014 werd ik voor de eerste keer wethouder, dat had ook niet eerder gehoeven want je hebt echt wel een aantal jaren nodig om het lokale politieke werk onder de knie te krijgen. Vervolgens sta je er als kersverse wethouder alleen voor en moet je ook weer van alles leren. Ik zat in mijn eentje namens V.O.L.G. in het College van B&W. De andere wethouders waren van een andere bloedgroep, daar ging je niet makkelijk even naartoe om een kwestie te bespreken. Nu is dat met twee wethouders van Kernachtig Groesbeek en twee van LOKAAL een stuk makkelijker.
Wat zijn je hobby’s?
Ik ben een dierenliefhebber en houd al mijn hele leven dieren. Het begon met kippen toen ik nog thuis woonde bij mijn ouders. Daar zijn fazanten bijgekomen, duiven, ook tropische vogels. De helft van mijn tuin is voor de dieren en de andere helft is voor de mens. Ik woon hier midden in het dorp en gelukkig doet niemand moeilijk over het gekraai van mijn haan. Al sinds 1988 zit ik in het bestuur van de lokale kleindiervereniging, we organiseren ieder jaar een tentoonstelling. Ook hebben we ooit als een geintje de hanenkraaiwedstrijd bedacht. Dat doen we net over de grens, bij café Merlijn, daarmee is het ook meteen een internationale hanenkraaiwedstrijd. Internationaal, want we zitten niet alleen geografisch in Duitsland, maar er doen ook Duitse hanen mee (lacht). Vroeger deden we het met Pasen, maar dat is niet handig meer want dan is het tegenwoordig volop vogelgriepseizoen. Nu is het met Hemelvaart, lekker buiten in het zonnetje, het hele terras vol, echt een aanrader. Het gaat niet om de wedstrijd, het is echt puur voor de lol.
Waar word je blij van?
Dat ik ooit de finale van de Maestro heb bereikt, de Groesbeekse dan (lacht). En als ik gewoon met mijn gezin samen kan zijn. Dagje weg, samen uit eten, even niet de wethouderspet op. Ik ben iemand die het liefste in zijn gewone kloffie loopt. Als ik vrij ben heb ik mijn oude kleren aan, daarin ga ik naar de Boerenbond om kippenvoer te halen. En als ik echt helemaal vrij wil zijn, om ongestoord te wandelen met mijn vrouw en een koffietje ergens te pakken, dan moet ik het dorp uit. Zo kan ik in Plasmolen prima op het terras zitten, daar kent niemand mij, dat is soms wel heerlijk. Maar als ik carnaval ga vieren en dat doe ik, dan ga ik dat natuurlijk niet naar Plasmolen! Dan wil ik hier zijn in Groesbeek want carnaval vier je juist met bekenden.
Hoe vinden ze het bij jou thuis dat je zoveel op pad bent?
Dat zit wel goed. Mijn dochter zit in de PR-groep van onze partij, ze helpt met het voorbereiden en uitzetten van onze verkiezingscampagne. Vier jaar geleden deed ze dat ook en dat is heel leuk. Op die manier neem je de nieuwe generaties mee én je profiteert van hun digitale kennis en kunde, waar ze zoveel handiger in zijn dan wij, dinosaurussen (lacht).
Nu mijn moeder is overleden merk ik wel hoe ik háár steun mis. Ik was de afgelopen anderhalf jaar mantelzorger en zag haar dagelijks. Zij was, samen met mijn vader, mijn grootste fan, zij volgde de raadsvergaderingen online en o wee als iemand mij dan een kritische vraag gesteld had, dan kreeg hij het te verduren! Ik legde haar dan uit dat het ook een spel is, dat op een bepaalde manier gespeeld moet worden. De oppositie hoort de zittende wethouder onder vuur te nemen. En dat het niet op mij als persoon gericht is. Maar dat kwam nooit helemaal over, degenen die mij in haar ogen kwaad hadden gedaan hadden het bij haar verbruid.
Hoe ziet jouw toekomst als politicus eruit?
Ik ben 59 en ik wil de komende periode zeker nog wel wethouder zijn. Daarna? Ik sta altijd open voor nieuwe dingen, maar voorlopig heb ik het naar mijn zin hier. Zolang het goed gaat vliegt de tijd en denk je niet zo na over de vraag of je nog iets anders zou willen gaan doen. Maar met het overlijden van mijn moeder heb ik wel meer stilgestaan bij de vraag of ik door wil op deze weg. Ik was uitgeput na die tijd van dubbele belasting. Ik weet wat het lijsttrekkerschap kost aan tijd en energie. Ik weet ook wat het is om wethouder te zijn. Dit kun je alleen samen doen als je ook zeker weet dat je er 200% van je tijd in wilt en kunt stoppen. Ik heb mijn keuze gemaakt, ik ga ervoor en weet dat mijn moeder en Sjef op de achtergrond met mij mee strijden voor de goede zaak.
