De Rozet interviewde de lijsttrekkers van de zes politieke partijen die meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen in Berg en Dal. Wie of wat zijn de lijsttrekkers in het dagelijks leven? Hieronder leest u meer over Alex ten Westeneind van LOKAAL!

Alex ontvangt de Rozet in zijn werkkamer op het gemeentehuis. Kleurige kunstwerken aan de muur, lichte vitrages, een aandachtstrekker is het stalen robotachtig figuurtje dat een warmtewisselaar vasthoudt. ‘Dit kunstwerkje is speciaal voor mij gemaakt’, aldus Alex. ‘Toen ik nog werkte bij Driessen Appendages BV in Millingen aan de Rijn kregen alle werknemers zo’n specifiek op hun beroep toegespitst kerstgeschenk’.
Kun je ons iets over jezelf vertellen?
Ik ben geboren en getogen in Millingen aan de Rijn, onlangs 64 geworden, juist op de dag van de sleuteloverdracht (IvdB: dat is het moment waarop de carnavalsvierders het gemeentehuis tijdelijk overnemen). Mijn moeder kwam uit De Horst, mijn vader was een echte Millingenaar. Ik begon in de transportwereld en had de ambitie om een eigen transportonderneming beginnen. Tot een oom mij vroeg of ik in zijn technische onderneming wilde werken, zo kwam ik in de wereld van warmtewisselaars terecht. Die worden in heel veel takken van industrie toegepast, om er een paar te noemen: melkpasteurisatie, brouwerijen, chemie. Daar heb ik me zelfstandig kundig en wijs in gemaakt.
Eind jaren ’80 was ik Prins Carnaval, in 1990 werd ik door de lokale partij Gemeente, Jeugd en Sportbelangen (GJS) in Millingen aan de Rijn gevraagd voor de politiek. Als prins kon ik immers best mijn woordje doen, zo raakte ik erin verzeild. Eerst in diverse commissies, bestuur, uiteindelijk als raadslid voor GJS in Millingen aan de Rijn en na de herindeling voor GJS in Berg en Dal. In de eerste periode na de fusie werd ik wethouder namens GJS. Ria Barber en ik wisselden elkaar daarbij af, Ria deed de eerste twee jaar, en ik de volgende twee jaar.
Dit jaar ben ik 40 jaar getrouwd met mijn vrouw Mariëtte, ter ere daarvan maken we een reis met de kinderen, aanhang en kleinkind. We hebben drie dochters en een zoon. Twee dochters wonen in Millingen, de derde in Venray. De zoon woont in Breda, die praat al aardig Brabants dus de kans dat hij nog eens terug komt schat ik niet hoog in (lacht). Het belangrijkst vind ik dat ze allemaal op hun plek zijn en het naar hun zin hebben. Inmiddels ben ik ook opa, had nooit gedacht dat het zo leuk kon zijn, een tweede kleinkind is onderweg. Mijn dochter uit Venray traint in Millingen bij haar korfbalclub en brengt dan de kleine meid op de woensdag bij ons, ze blijft dan tot donderdagmiddag. We zien haar vaak.
Millingen aan de Rijn is een fijn dorp om te wonen, het is een hechte leefgemeenschap. Er is altijd iets te doen, er zijn veel verenigingen waar ik me bij thuis voel, onder andere de schutterij en SC Millingen. Daar was ik nog voorzitter van, vóór de fusie van de voetbalvereniging met de korfbalvereniging. Kortom, dat plattelandsleven spreekt me enorm aan.
Wat zijn je hobby’s?
Mijn allergrootste hobby is tennis. Tot mijn 28e voetbalde ik in het eerste elftal van Concordia 34. Nadat ik daarmee stopte ben ik gaan tennissen, enkelspel, dubbel al of niet gemengd, we doen mee in de competities. Padel kwam erbij, de nieuwe hype, heel leuk om samen met mijn kinderen te doen.
Lezen doe ik ook, liefst boeken die iets met politiek te maken hebben. Op dit moment ligt er nog een ander boek op mijn nachtkastje, over een meesterinbreker in Parijs, Arsène Lupin, een mooi scenario voor de spectaculaire diefstal uit het Louvre.
Waar word je blij van?
Ik word blij van veel dingen, van mijn kinderen, van mijn kleinkind natuurlijk. Klussen bij de kinderen ook, dat komt best vaak voor want ze hebben allemaal een eigen huis en papa weet wel raad als het om bouw en techniek gaat. Maar ik ben altijd blij als ik me onder de mensen begeef. De schutterij, de kermis, carnaval, ik kijk er altijd naar uit. Het jaarlijks prinsentreffen in Millingen, optocht kijken, nog een paar uurtjes in de tent van de Natte. Al heb ik dit jaar maar één dag carnaval gevierd, het was weer ontzettend leuk, je hoort misschien nog iets aan mijn stem (lacht). Ik ben ook blij met de gedrevenheid van iedereen binnen onze partij, dat maakt het fijn werken. Ook al wordt er soms pittig met elkaar gediscussieerd, we vinden elkaar altijd.
Hoe vinden ze het bij jou thuis dat je zoveel op pad bent?
Mijn vrouw en kinderen steunen mij zeker, dat is echt wel nodig want je bent inderdaad vaak weg. Niet alleen overdag maar ook in de weekenden en de avonden. Ik doe dat met heel veel liefde en plezier, maar dat kan alleen als je genoeg ruggensteun hebt. Natuurlijk zijn er wel moeilijke tijden geweest, politiek kan soms heel hard zijn. Maar door die steun van het thuisfront ben ik nooit bij de pakken neer gaan zitten. Mijn kinderen vinden het allemaal leuk en spannend dat ik nu lijsttrekker ben en sowieso politiek actief ben. Twee dochters staan nu zelfs op de kieslijst voor LOKAAL! Ook zij voelen zich betrokken bij het reilen en zeilen van de dorpsgemeenschappen. Mijn oudste dochter is daarbij erg creatief, zij maakt de filmpjes voor onze campagne. Ooit heb ik het stokje overgenomen van Bernadette van Kuijk als raadslid en haar voor ze overleed beloofd mij te blijven inzetten voor de gemeente. Haar dochter Femke, verzorgt nu de PR van onze partij, zij is het creatieve brein achter o.a. ons logo. Zo is de band altijd blijven bestaan.
Hoe ziet jouw toekomst als politicus eruit?
Mijn ambitie is om door te gaan als wethouder, liefst met dezelfde portefeuilles. Ook regionaal gezien kost het tijd om je plek te vinden, dat gaat nu heel goed. Het is fijn om je opgebouwde expertise nuttig te maken, zeker nu er een aantal mooie bouwprojecten aan komen. Die wil ik graag afmaken. Als wethouder kun je echt voor mensen het verschil maken. Al kun je niet alles oplossen, je kunt altijd een luisterend oor bieden, ook dat weten mensen te waarderen.








